مسخره کردی؟؟

چون باید مرد و آرزوها همه هشت         چه مور خورد به گور و چه گرگ به دشت

خیام

دل جاي شاديست از غم شده ام بي زار   اي غم بيرون رو اين خانه به او بسپار

با اين خانه تنگ   با اين پاره سنگ   با اين دل چه كنم   اين آلوده رنج

دلا بال مرا چرا شكستي     پر نزدي به گل نشستي پر نزدي

تو دريا بودي    ز چه رو چون مردابي

اي دريا تا كي   ز نسيمي بي تابي

دل به دريا بزن در شب طوفان    تا به كي سر زدن بر در زندان

تا كي تنهايي     برخيز و پر گشا در آسمان رها

تا كوي نا كجا  كوي بي نشان    كوي آشنا

گل دادن رزهای باغچمون همیشه خبر اومدن اردیبهشت یا مهر را میده…

يا نُورَ النُّورِ، يا مُنَوِّرَ النُّورِ، يا خالِقَ النُّورِ، يا مُدَبِّرَ النُّورِ، يا مُقَدِّرَ النُّورِ، يا نُورَ كُلِ‏ّ نُورٍ، يا نُوراً قَبْلَ كُلِ‏ّ نُورٍ، يا نُوراً بَعْدَ كُلِّ نُورٍ، يا نُوراً فَوْقَ كُلِ‏ّ نُورٍ، يا نُوراً لَيْسَ كَمِثْلِهِ نُورٌ

این شب قدر چه سری داره که حتی اونی که رو دستشم tatoo داره، بلوز آستین بلند میپوشه که تَتوهاش پیدا نباشه و نیمه شب میره مسجد…
خدایا ما را هم از این شب بی بهره مساز…

چند روز پیش برنامه ماه من سلام که این روزها قبل از افطار و به مجری گری داریوش کاردان و امیرحسین مدرس پخش میشه، مصطفی رحماندوست را به عنوان مهمان دعوت کرده بود. حالا غیر از اون مباحثی که در مورد ارتباط فرزندان و والدین مطرح شد، مساله ای هم در مورد کتاب خوانی ما ایرانی ها هم مطرح شد که واقعا معضل بزرگی و همین چند وقت پیش هم سروصدایی هم در مورد میزان کتاب خوانی ایرانی ها و آمار متناقض چند دقیق ای تا چند ساعتی که ارائه میشه، به پا شده بود. گله ای که رحماندوست داشت و من شاید به عنوان یه فرد کتابخوان (در مقایسه با دوستان و اطافیان ابایی از به کار بردن این صفت در مورد خودم ندارم!) تا به حال به اون دقت نکرده بودم این بودکه در فسلم و سریال هایی که پخش خییییلی به ندرت خونه ای را میبینید که دارای کتاب خانه باشه و یا اگر فردی به عنوان کتاب خوان معرفی میشه، همیشه یه شخصیت عینکی منزوی هکه چی دان که در برخوردهای اجتماعی دارای مشکل معرفی میشه و در کل شخصیت مطلوبی نیست. خوب واقعا نشان دادن یه همچین تصویری در ضمیر ناخود آگاه فرد به خصوص کودکان اثر میگذاره و شخص هیچ وقت چنین شخصیتی را نمیتونه به عنوان یه الگو یا راهنما بپذیره.

یکی از کتاب هایی که اخیرا خواندم و کِیف کردم، کتاب امید و دلواپسی، خاطرات سال64 هاشمی رفسنجانی (+،+) بود. واقعا این سری خاطرات هاشمی رفسنجانی که از سال های قبل انقلاب تا 64 (که من فقط موفق شدم سال های 62-3-4 را بخوانم و در به در به دنبال سال های قبلش هم هستم!) تا به حال منتشر شده، کتاب هایی منحصر به فردی برای نسل سومی هایی مثل منِ که سخت به دنبال آشنا شدن با وقایع سال های اول انقلاب و سال های جنگ هستند، و اون هم از زبان یکی از بلند پایه ترین مقامات جمهوری اسلامی؛ هر چند که همین بلند پایه بودن شاید باعث شده که خیلی جاها کتاب حذفیاتی داشته باشه و یا تعدیل هایی صورت گرفته باشه. به هر حال این سری خاطرات را شدید توصیه می کنم!

محمد مطهری فرزند شهید مطهری سری مقالاتی را در تابناک با موضوع تحلیل رفتار ایرانیان منتشر میکنه که خواندنیند، اینم مقاله جدیدش: چه عواملي رفتار اجتماعي ما ايرانيان را عقب نگه داشته؟

بی ربط!: امروز از سال 87، 178 روز گذشته و 187 روز باقی مونده!

با ربط!: این را چند روز پیش کسی برام ایمیل کرده بود!:

آنکس که بداند و بداند که بداند          اسب خرد از گنبد گردون بجهاند
آنکس که بداند و نداند که بداند      بیدارش نمایید که بس خفته نماند
آنکس نداند و بداند که نداند          لنگان خرک خویش به منزل برساند
آنکس که نداند و نداند که نداند              در جهل مرکب ابدالدهر بماند
درکشورما وضع چنین است بدانید
آنکس که بداند و بداند که بداند              باید برود غازبه کنجی بچراند
آنکس که بداند و نداند که بداند          بهتر برود خویش به گوری بتپاند
آنکس که نداند و بداند که نداند            با پارتی و پول خر خویش براند
آنکس که نداند و نداند که نداند            برپست ریاست ابدالدهر بماند